Nemendur 5- 7 bekk skelltu sér á sílaveiðar í Kolviðarnesvatni, áður höfðum við mælt okkur mót við Jón Oddson í Kolviðarnesi. Jón ætlaði að leggja net og gildru, og vildum við freista þess að fá bleikju og/eða ála. Veiddust nokkur síli, sem borin vorum heim í fötu og átti að koma fyrir í fiskabúri í heimastofunni, sílin dóu áður en þau fengu fiskabúrsvist og létum við þá af öllum draumum um sílaeign.
Síðar sömu viku fengum við far með Höllu umsjónarkennara niður að Kolviðarnesvatni til að hitta Jón og vitja. Netið var skoðað fyrst og þar voru 4 vænir fiskar, Jón hafði skoðað í netið deginum áður og fundið þar tvær toppendur og fullt af bleikju. Vorum við frekar leið á að finna þessar druknuðu toppendur en þetta er hættan ef net eru látin liggja of lengi. Þá var vitjað um gildruna, og þar reyndust vera 6 bleikjur og 6 álar, þar af var einn állinn yfir meter á lengd.
Við slepptum litlum bleikjum en rotuðum 3 til að taka með heim, fylgdumst með álunum skríða í átt að vatni og hverfa svo út í það.
Að þessu búnu fengum við far aftur með Höllu heim í skóla. Svo gerðum við að fiskunum. Það gekk nokkuð vel fyrir sig, flest allir fiskarnir, bleikir og girnilegir, utan einn sem var fullur af ormum og einn sem var löngu dauður og lyktaði illa. Áslaugu náttúrufræðikennara varð frekar illt og sagði krökkunum að losa þessa tvo fiska strax út í gám.
Fiskarnir voru hreinsaðir, hausaðir og frystir. Biðu þess næst að verða eldaðir og framreiddir sem herramanns matur. Í heimilisfræði hjá Kristínu stóð til að læra að elda bleikju með dýrindis sósu.
Sjá myndir